Schaken of dammen

Koning Albert II heeft dit weekend met de vier voorzitters van de oranje-blauwe partijen gepraat. Bart De Wever van NV-A kreeg een ‘verkennend telefoontje’ van het paleis. Wellicht waren ze snel uitgepraat. Of ook Olivier Maingain van het FDF even telefonisch mocht babbelen met het paleis is niet duidelijk. De koning heeft ondertussen formateur Yves Leterme (CD&V) gevraagd de formele formatiegesprekken te hervatten. Je zou denken dat door de koning in te zetten, Letherme de weg kwijt was op zijn schaakbord. Een hoop pionnen van het bord, alle stukken al eens gebruikt of verloren en dan gaan we wat met de koning spelen, wat betekent dat je één veld per beurt opschiet. Ja, zo kom je makkelijk aan die zevenhonderd dagen. Er staat trouwens vanaf het begin met Joëlle Milquet van cdH maar één dame op het bord. En na de koning is dat nog altijd verreweg het belangrijkste stuk op een schaakbord, want het heeft de meeste bewegingsvrijheid. Maar wellicht is Letherme meer een man van het damspel.

Sire, geef me zevenhonderd dagen…

Een paar weken vakantie, en bij terugkeer nog steeds geen regering. Integendeel… “Formatie Leterme staat voor week van de waarheid” kopt de krant. We zijn zo goed als twee maanden na de verkiezingen. Probeer in het buitenland maar uit te leggen waarom het vormen van een regering in ons kleine landje zo lang op zich laat wachten. En wees maar zeker dat het nog een hele tijd zal aanslepen. Citaat uit de krant “Als de Franstaligen zo voortdoen stevenen we af op een crisis.” En dan gaat het nog maar om aperitiefhapjes als we Patrik Vankrunkelsven moeten geloven, die in een interview in De Morgen de aanpak van formateur Leterme in vraag stelt: “Leterme hanteert een vreemde techniek: eerst de kleine dingetjes, dan pas de grote.”
Volgens Vankrunkelsven veroorzaakt die strategie irritatie. “Het is een illusie te denken dat zo’n borrelhapje de appetijt aanwakkert. Integendeel, het zorgt voor een gespannen houding aan de tafel.”

Kneuterig is het wel, dat regionale navelstaren in een Europese context. Ik zie Bart De Wever – onmiskenbaar een belangrijke figuur in deze moeilijke,

Struikelen over de kiesdrempel

Drempels zijn nog maar een recent fenomeen. Dan heb ik het niet alleen over verkeersdrempels. Ook de kiesdrempel is nog niet zo lang in voege. Terwijl in België de laatste jaren op elk stukje asfalt dat ook maar een beetje op een weg leek verkeersdrempels werden aangelegd voor meer veiligheid, en er bij openbare gebouwen massa’s drempels werden aangepast zodat ze ook toegankelijk werden voor minder-validen of oudenvandagen, werd er in de politiek een totaal tegengestelde beweging ingezet met de kiesdrempel. Het was de eerste Paarse regering onder Guy Verhofstadt die deze drempel van 5% invoerde. Door de wet op de partijfinanciering, die beginnende partijen alle of bijna alle fondsenwerving ontzegt, betekende dit zo goed als de doodsteek voor kleine en nieuwe partijen.

In De Morgen van vandaag een artikel met als titel “Kleine partijen verzuipen in kanselierscampagne”. Die kop is op zijn minst cort door de bocht. Want het doodzwijgen van de kleine partijen in de media heeft weinig of niets te maken met de toch – laten we wel wezen – duidelijk door de media bepaalde inzet van deze verkiezing, namelijk: wie wordt Eerste Minister van dit land?

Hoofddoekenverbod of is er meer aan de hand?

Natuurlijk is het verbod van de hoofddoek en bij uitbreiding van alle andere religieuze symbolen voor het Antwerps loketpersoneel, dat SP.A burgemeester Patrick Janssens onlangs uitvaardigde, nog maar een begin. De mensen van actiegroep BOEH! (Baas Over Eigen Hoofddoek!), hoe lief en bekend ze ook zijn, zijn dan wel verontwaardigd, ze begrijpen totaal niets van politiek. De ultieme droom van burgemeester én socialist Janssens is natuurlijk niet het verbieden van de hoofddoek en bij uitbreiding ook van kruisjes, keppeltjes en andere religieuze symbolen, nee, zijn ambitie reikt verder, veel verder, namelijk het verbieden van… een welbepaalde partij.

U verslikt zich nu wellicht in uw koffie, maar als u bij het verorberen van uw croissant de maatregel doordenkt, is het niet zo’n vreemde maatregel, nee, zelfs een zeer slinkse electorale strategie waar zelfs spindoctor Slangen van Open VLD een puntje aan kan zuigen.

Google heeft België al staatkundig verdeeld

Google lijkt een wel heel drastische oplossing te hebben gevonden voor de Belgische communautaire problemen. Wie de actualiteiten via Google Nieuws volgt, krijgt immers de indruk dat de populaire zoekmachine België staatkundig al voorbeeldig verdeeld heeft.

Weliswaar niet in de voor de hand liggende regio’s Vlaanderen en Wallonië (we vergeten gemakshalve maar even het Duitstalige landsgedeelte), waar sommige ‘grote denkers’ in dit land natte dromen van krijgen tot en met het splitsen van de nationale voetbalploeg aan toe. Nee, een internationaal concern als Google denkt niet regionaal, maar internationaal en dat kun je aan de hoofdpunten in Google Nieuws goed aflezen, want wie de nieuwsrubrieken regelmatig volgt, kan maar één conclusie trekken: volgens Google bestaat België niet, maar hoort Vlaanderen gewoon bij Nederland en Wallonië bij Frankrijk.