Opvallende foto bij een artikel in de cultuurbijlage “bis” van de krant De Morgen – helaas niet te vinden op de interneteditie – over de 30 jaar dat filmjournalist Jan Temmerman op het filmfestival in Cannes rondloopt : de actrice Penelope Cruz wordt gefotografeerd door een haag van fotografen terwijl ze zelf achterom kijkt in de lens van een fotograaf die achter haar staat. Die neemt dus die hele stoet van collega’s fotografen in beeld. De foto in De Morgen is een uitsnede en wellicht maar een deel van de plaatjes schietende persfotografen. Toch tel ik er in vogelvlucht minstens een zestigtal.
En wat is nu zo opvallend aan dit beeld waarvan niet duidelijk is tijdens welke editie van het filmfestival het genomen is, omdat het een foto is zonder onderschrift? Tussen heel die bende staat er slechts één vrouw te fotograferen - oké, er is nog een twijfelgeval, wat zou betekenen dat die fotograaf hoognodig iets aan zijn conditie moet doen; en als het wel een vrouw is dan verontschuldig ik me bij deze. Eén vrouwelijke fotograaf, dat zegt toch meer dan genoeg over dit beroep. Is hier niet hoognodig een inhaalbeweging nodig? Of is het zo dat vrouwen liever niet met een telelens voor hun neus staan? Want alle fotografen op de foto hebben een spiegelreflexcamera voor hun gezicht met daarop een bij nadere inspectie grotere of kleinere telelens geschroefd. En die lenzen wijzen allemaal nadrukkelijk naar de Spaanse actrice waarvan ze foto’s maken. Een beeld dat duidelijk maakt dat dit een bij uitstek mannelijk beroep is.
