I don’t get it… of de vluchtigheid van kunstenaar Luc Tuymans

Ik heb de stoet nog niet zien voorbijkomen – god beware me – maar volgens mij hebben de cultuurjournalisten van kranten, radio en tv hun koppen tot aan hun adamsappel in de reet van kunstenaar Luc Tuymans steken. Of hoe verklaar je het anders dat de man niet uit het nieuws weg te branden is en de meest onzinnige kreten op het publiek mag loslaten zonder dat een journalist daar een kritische bedenking bij maakt? Zelfs als deze schilder een sigaretje paft of een stickertje plakt, haalt dit breed de kranten. In De Morgen van 31 mei zie je de kunstenaar een portretje in de vorm van een stickertje plakken op een taxi. De geschilderde sjablonen van acht chauffeurs van Antwerp Tax die op evenveel taxi’s prijken, zijn een eerbetoon van de kunstenaar aan taxi en chauffeur, want stelt Tuymans filosofisch: “Een taxi is een fantastisch vervoermiddel. Ik wil sterven in een taxi.” Dat kon de goede man wel eens eerder overkomen dan hem lief is, want even verder lezen we in het artikel in De Morgen deze al even filosofische quote naar aanleiding van de tentoonstelling Luc Tuymans. I Don’t Get It die vanaf 1 juni tot 9 september loopt in het FotoMuseum in Antwerpen: “Roken is een essentieel onderdeel van mijn werk. Ik rook als ik opsta, als ik denk en als ik schilder.” Centraal in de tentoonstelling staat immers een glazen rokerskamer die Tuymans speciaal voor de gelegenheid ontwierp. Een verwijzing naar een belangrijk thema in zijn werk: vluchtigheid.

Sorry, maar I don’t get it. Mij lijkt Tuymans eerder campagne te voeren voor de rokerslobby. Was roken trouwens niet verboden in openbare ruimtes? En die stickertjes op die taxi’s? Wellicht goed voor een levenslang gratis abonnement bij Antwerp Tax? De schilder wil immers sterven in een taxi. Hopelijk treft hij dan een chauffeur van wie hij een portretje heeft geschilderd en mag hij van die goede man nog een laatste sigaret opsteken…